Ζητώντας Ευτυχία

Κοιτώντας τα παράθυρα κενά με μάτια ασταθή, επιταγμένα στου μαύρου την εστίαση. Δακρύζουν...
Σταγόνες για ίαση. Όνειρα για όαση.
Μα… Η αδιαφορία συνεχής. Ησυχία... Εκκωφαντική, εξοργιστική, καυστική. Διστακτικότητα που εμβολιάζει τη στιγμή. Την κακοποιεί.
Ταραχή.
Δουλεία ομήρων στη σιγή. Δέσμιοι αλυσίδων ακλόνητων ψευδο-προσευχόμαστε στην πενία μας. Περιορισμένοι στην ειρωνική υποκρισία μας.
Φραγή στη κατάκτηση. Ρήξη στο όνειρο.
Βροχή.
Άνθρωποι αρκούμενοι στη δυστυχία επικεντρώνονται στην αφθονία της κατωτερότητας που μας θρέφει. Επιρρεπείς στον δρόμο της Κακίας. Φθαρμένοι, στη δόξα λογοδοσμένοι.
Αβουλία στη βία. Ακρισία στην ποινή.
-Γιατί;
Στρατός ομοίων παρευρίσκεται για Τη καταδίκη. Αναγόρευση στην απαγόρευση.
(Ζητώντας Ανταρσία!)
Πυρ κατά βούληση στους λιποτάκτες. Φρούρηση επαρκής. Φυγάδες σωριάστηκαν... Νεκροί μα Ζωντανοί! Και οι ζωντανοί, νεκροί!
-Η απειλή νικήθηκε...
Η ανατολή τιμωρήθηκε...
Τώρα Προσοχή!

-ΟΧΙ!
Δραπέτης θε να γίνω στους κανόνες σας. Υπήκοος του πρέπει σας δεν θα ονομαστώ. Ανυπακοή στους νόμους και στις πράξεις σας. Δεν θα συμβιβαστώ! Κι απ’ τον τόπο σας ας εξοριστώ...

Ζητώντας Ευτυχία