Δάκρυα ταξιδεύουν, ταχύτητα, αναιρώντας κάθε βαρύτητα. Περισσευούμενοι στίχοι στο πέρασμά τους. Φάσμα χρωμάτων στη διαύγειά τους. Σε όλες τους τις αισθήσεις, εκρήξεις δίχως επιστροφή. Συναισθημάτων περιστροφή. Τόσο όμοια, τόσο μοναδική. Αντιμέτωπη στου κόσμου την αποστασία. Εμπόδιση. Άρρηκτη όμως η ενέργεια. Αναμένοντας τη δύση σα λύση. Γέννηση Ανατολής...
Στο φως τους ξεφεύγουν. Ανήγγειλε η ηλιαχτίδα ξεπροβάλλοντας στους οφθαλμούς της ψυχής: Ζεστασιά! Εκτός παρωπίδων, εκτός ύλης, εκτός λέξεων.
Φλόγα στον πόνο-
Aνάσταση στο φόνο-
Άσβηστοι άγγελοι σε παιδικά χαμόγελα! Παιχνιδιάρικα φτερουγίσματα στα μάτια τους ανακλούν. Μεγάλες αγκαλιές όπου οι πλάνες σιωπούν. Το είναι πέρα των βλεπομένων ποθούν. Οι κανόνες υποχωρούν. Γέννηση Ανατολής...
Ανεξαρτήτως διαδρομής αλησμόνητη, αγαλλίαση. Ευδαιμονία του παρελθόντος στο μέλλον. Μακρινό, Κοντινό, Υπαρκτό!
Υπέρβαση;!
Τολμώντας Την!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου